लामो प्रतीक्षापछि संसदमा ठाकुर गैरे
काठमाडौं-राष्ट्रिय राजनीतिमा लोकप्रिय छवि बनाएका ठाकुर गैरेलाई जनताको प्रतिनिधिका रूपमा संसदमा हेर्ने धेरैको चाहना लामो समयदेखि थियो ।
तर पार्टीभित्रैबाट अवसर पाउन नसकेका गैरे एमालेको आन्तरिक संगठन र युवाहरूमाझ सधैं चर्चाको विषय बनिरहे पनि संसदमा छिर्ने अवसर प्राप्त गरेनन् । लामो प्रतिक्षापछि यसपटक पाल्पा–२ बाट उम्मेदवार बनेका गैरे आफैले निरन्तर चुनाव जिताउँदै आएका सोमप्रसाद पाण्डेयलाई पराजित गर्दै संसद प्रवेश गरेका छन् ।
गैरेले ३ हजार ९६६ मतान्तरले पाण्डेयलाई पराजित गरेका छन् । गैरे २७ हजार ८ सय १७ मतसहित विजयी हुँदा एमाले छाडेर एकीकृत समाजवादीबाट चुनाव लडेका पाण्डेयले जम्मा २३ हजार ८ सय ५१ मत ल्याएका छन् ।
गैरे विद्यार्थी राजनीति हुँदै राष्ट्रिय राजनीतिमा उदाएका नेता हुन् । विद्यार्थी राजनीतिमा अनेरास्ववियुको अध्यक्षका हुँदा उनी सबै विद्यार्थी संगठनका नेताका रूपमा चिनिन्थे । त्यसपछि पार्टी राजनीतिमा पनि उनी सधैं खरो रूपमा उत्रिए । उनी एमालेको नयाँ पुस्ताका बलिया संगठक हुन् भने वैचारिक हिसाबले पनि उत्तिकै अब्बल नेताका रूपमा परिचित छन् । तर अवसरका हिसाबले भने सधैं पुछारमा रहे ।
गैरे भने अहिलेको निर्वाचनको नतिजालाई राजनीतिक खेलका रूपमा लिएका छन् । ‘संसदमा मेरो उपस्थिति विभिन्न कारणले हुन सकेको थिएन । यसपटक अवसर पाएँ विजयी पनि भएको छु’ उनले भने ।
चुनाव जितेपछि मतदातालाई धन्यवाद दिन व्यस्त गैरेले अनलाइनखबरसँगको कुराकानीमा यो विजयलाई आफ्नो व्यक्तिगत खुसीभन्दा पनि जनताले आफूमाथि थपेको जिम्मेवारीका रूपमा व्यक्त गरे । ‘जनताले गरेको अपेक्षा र विकास निर्माणका कामलाई पूरा गर्ने मेरो जिम्मेवारी थपिएको छ’, उनले भने, ‘मैले जनताका समस्यालाई अब संसदमा उठाएर कानून निर्माणमार्फत मुलुकको विकास निर्माणमा योगदान दिन्छु ।’ गैरेले आफू सधैं देश र जनताको पक्षमा खडा हुने बताए ।
गैरेले धेरै चुनाव पाल्पामा आफूले अहिले पराजित गरेका पाण्डेयका चुनावी कमाण्डर भएर जिताए । तर अवसरका हिसाबले आफू भने सधैं हारिरहे । यसपटक ठाकुर गैरे सर्वसम्मत उम्मेदवार हुनुमा पाण्डेयले एमाले परित्याग गर्नु हो ।
पूर्वप्रधानमन्त्री एवम् नेकपा एकीकृत समाजवादीका अध्यक्ष माधवकुमार नेपालका नातेदार (सम्धी) भएकाले पनि पाल्पाबाट पाण्डेयले सधैं टिकट पाउने र मन्त्री हुने अवसर पाए ।
त्यसबेला ठाकुर गैरे भने नेता हुनु भनेको सांसद र मन्त्री हुनु मात्रै नभएको भनेर चित्त बुझाउने गर्थे । ‘नेता हुनु भनेको सासंद र मन्त्री नै हुनुपर्छ भन्ने होइन, जहाँ बसेर पनि देशको विकास र सामाजिक परिवर्तनका निम्ति बोल्न सकिन्छ’, गैरे भन्ने गर्थे ।
यसपटक पाण्डेयले पार्टी छाडेर माधव नेपाल नेतृत्वको एकीकृत समाजवादीमा लागेसँगै गैरेका लागि अवसरको ढोका खुल्यो । उनले यो अवसरलाई चुक्न दिएनन् । २०५१ सालदेखि निरन्तर चुनावमा उठ्दै र जित्दै आएका पाण्डेयले उनलाई हराउँछन् भन्ने कतिपयको अनुमानलाई उनले गलत सावित गरिदिए । त्यो पनि जीवनरभर जसलाई काँध थापेर चुनाव जिताए उनैलाई पछार्दै ।
